fa مقایسه ی ابعاد تعامل استاد بین برنامه های درسی نظری و بالینی دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شاهد آموزش پزشکی Medical Education پژوهشي اصیل Orginal Research <p> <strong> زمینه و هدف </strong><strong><i>: </i></strong>برنامه درسی بالینی اساتید باید همسو با برنامه­ی درسی دوره ی نظری پزشکی باشد در این راستا، پژوهش حاضر، ابعاد پنج گانه تعامل اساتید را بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی، مقایسه کرده است. </p><p> <strong> روش بررسی </strong>: روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. از جامعه­ی آماری دانشجویان استاژر و اینترن دانشگاه شاهد در سال تحصیلی 92-91 (175 N= ) حسب برآورد آماری با فرمول کوکران، تعداد 120 نفر نمونه انتخاب شد. پرسشنامه محقق ساخته سنجش ابعاد تعاملی استاد با روایی مورد تایید خبرگان متخصص و نیز ضریب پایایی 97/0 و 95/0 در دو بخش نظری و بالینی در آلفای کرونباخ، مورد استفاده واقع شد. </p><p> <strong> یافته ها<i>:</i> </strong>در نحوه ­ ی تعامل اساتید با دانشجو، همکار، جامعه مردم و خود، بین دو برنامه ­ ی درسی نظری و بالینی تفاوت معنادار وجود داشت. رتبه­بندی میانگین تعاملات اساتید در هر دو برنامه­ی درسی نظری و بالینی به ترتیب شامل، تعامل استاد با؛ بیمار، دانشجو، خود، جامعه مردم و همکار بود بنابر این تفاوت های ذکر شده بین ابعاد تعاملات اساتید در دو نوع برنامه­ی درسی، رتبه بندی ها را تغییر نداد. </p><p> <strong> نتیجه گیری: </strong>کاهش سطح تعامل در ارتباط با؛ دانشجو، جامعه مردم و خود، در برنامه ­ی درسی بالینی به نسبت نظری، تناقض در عمل اساتید است. جالب این که تعامل با همکار در برنامه درسی بالینی، ارتقا می ­ یابد که این نیز تناقض بین گفته و عمل، اساتید و در دید دانشجو حاوی معانی متعدد است . </p> Background and Objective: The clinical curriculum of medical teachers has to be in line with the theoretical curriculum. The present study has compared five aspects of the teachers' interaction between theoretical curriculum and the clinical curriculum. Materials and Method: The method was a descriptive survey. From the stager and intern students of Shahed University, in the academic year 1391-92 (N=175), and with recourse to Krjsy and Morgan table, 120 samples were selected. The researcher-made questionnaire on the interactive aspects of the professors (with reliability confirmed by the experts) was used. Two sections of clinical and theoretical education with recourse to Cronbach alpha presented a validity of 0.97 and 0.95. Results: There existed a meaningful difference between the way of interaction of the professors with students, with their colleague, with people and with the two theoretical and clinical curriculums. The rating average of professors' interactions in both types of curricula included the interaction of professors with the patients, with students, with themselves, with society and with colleagues. Thus, the differences in the various types of interactions in two curriculum types did not change the ratings. Conclusion: The decline in the interaction of professors with the students, society and themselves in clinical curriculum compared to that of the theoretical curriculum is the result of professors' paradoxical actions. Interestingly, the interaction with the college in clinical curriculum increases, which by itself is the sign of a paradox between the teaching and practicing of professors and bears various meanings from students' viewpoints. برنامه درسی بالینی، آموزش نظری، اعضای هیات علمی، دوره ی پزشکی، دانشگاه clinical curriculum, theoretical education, faculty members, medical courses, university 11 23 http://edujournal.zums.ac.ir/browse.php?a_code=A-12-140-1&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Sobhaninejad مهدی سبحانی نژاد sobhaninejad@shahed.ac.ir 530031947532846001435 530031947532846001435 No Shahed University دانشگاه شاهد Mina Ahmadian مینا احمدیان ahmadian.nan@gmail.com 530031947532846001436 530031947532846001436 Yes Shahed University دانشگاه شاهد